تا بود در عشق آن دلبر گرفتاری مرا کی بود ممکن که باشد خویشتنداری مرا سود کی دارد به طراری نمودن زاهدی چون ز من بربود آن دلبر به طراری مرا ساقی عشق بتم در جام امید وصال می گران دادست کارد آن سبکساری مرا زان بتر کز عشق هستم مست با خصمان او میبباید بردن او مستی به هشیاری مرا زارم اندر کار او وز کار او هر ساعتی کرد باید پیش خلق انکار و بیزاری مرا این شگفتی بین و این مشکل که اندر عاشقی برد باید علت لنگی و رهواری مرا

از عمر بسی نماند ما را در سر هوسی نماند ما را رفتیم زدل غبار اغیار جز دوست کسی نماند ما را رفتیم بآشیانهٔ خویش رنج قفسی نماند ما را از بس که نفس زدیم بیجا جای نفسی نماند ما را یاران رفتند رفته رفته دمساز کسی نماند ما را گرمی بردند و روشنائی زایشان قبسی نماند ما را گلها رفتند زین گلستان جز خارو خسی نماند ما را دل واپسی دگر نداریم در دهر کسی نماند ما را کو خضر رهی درین بیابان بانک جرسی نماند ما را جز ناله که مونس دل ماست فریاد رسی نماند ما را بستیم چو فیض لب ز گفتا

جاده موفقیت سر راست نیست ، پیچی وجود دارد بنام شکست دور برگردانی بنام سردر گمی ، سرعت گیرهایی بنام دوستان چراغ قرمزهایی بنام دشمنان ،چراغ احتیاط هایی بنام خانواده تایرهای پنچری خواهید داشت بنام شغل ، اما اگر یدکی بنام عزم داشته باشید ،موتوری بنام استقامت ، و راننده ای بنام خدا به جایی خواهید رسید که موفقیت نامیده می شود .